circunstanciar

to circumstantiate

3,001–5,000 #3,246

Meanings

verb

  1. transitive to circumstantiate

Conjugation

Gerund circunstanciando · past participle circunstanciado

Indicative

presentimperfectpreteritefutureconditional
yocircunstanciocircunstanciabacircunstanciécircunstanciarécircunstanciaría
túcircunstanciascircunstanciabascircunstanciastecircunstanciaráscircunstanciarías
voscircunstanciáscircunstanciabascircunstanciastecircunstanciaráscircunstanciarías
él, ella, ustedcircunstanciacircunstanciabacircunstanciócircunstanciarácircunstanciaría
nosotroscircunstanciamoscircunstanciábamoscircunstanciamoscircunstanciaremoscircunstanciaríamos
vosotroscircunstanciáiscircunstanciabaiscircunstanciasteiscircunstanciaréiscircunstanciaríais
ellos, ellas, ustedescircunstanciancircunstanciabancircunstanciaroncircunstanciaráncircunstanciarían

Subjunctive

presentimperfect (-ra)imperfect (-se)future
yocircunstanciecircunstanciaracircunstanciasecircunstanciare
túcircunstanciescircunstanciarascircunstanciasescircunstanciares
voscircunstanciéscircunstanciarascircunstanciasescircunstanciares
él, ella, ustedcircunstanciecircunstanciaracircunstanciasecircunstanciare
nosotroscircunstanciemoscircunstanciáramoscircunstanciásemoscircunstanciáremos
vosotroscircunstanciéiscircunstanciaraiscircunstanciaseiscircunstanciareis
ellos, ellas, ustedescircunstanciencircunstanciarancircunstanciasencircunstanciaren

Imperative

affirmativenegative
túcircunstanciano circunstancies
voscircunstanciá
ustedcircunstancieno circunstancie
nosotroscircunstanciemosno circunstanciemos
vosotroscircunstanciadno circunstanciéis
ustedescircunstancienno circunstancien